اگه شما هم از کاربردای # ، به این اکتفا میکنین که باهاش یک قسمت از متنتون رو رنگی کنین ، و یا یک سری کلمات رو از باقی کپشنتون متمایز کنین ، توصیه میکنیم این نوشته رو بخونین!

چون دقیقا دارید به مثابه کسی کار میکنید که یک اره برقی داره و داره با اون به زحمت روزی یک درخت رو قطع میکنه. وقتی دقیق بشیم روی اون موضوع تازه میفهمیم داشته با اره برقی خاموش درخت ها رو اره میکرده!

مراقب باشید هشتگ با هشتک/کلاهک اشتباه نشه. هشتک (ˆ) یکی از علائم نشانه گزاری در حروف لاتینه و مسلما هیچ ارتباطی جز شباهت آوایی توی فارسی با هشتگ نداره!

بطور ساده،هر ترکیبی که با hash  شروع شده باشه هشتگ هست . مثلا #جواد #کتاب #فن_مذاکره #بی_عرضه #book #سیب

هشتگ یه علامت پشوندی هست که مثل برچسبیه که برای دسته بندی و اشتراک گذاری موضوعی پست هاتون در سطح بین المللی بکار میره.

کاری که هشتگ میکنه اینه که کلیدی ترین واژه موضوع رو با قرار دادن # قبل از اون مشخص میکنند و هر کجای این دنیا اون کلمه جستجو بشه، مطلب شما جزو نتایح اون جستجو برای مردم به نمایش خواهد دراومد.

هشتگ برای اولین بار توسط کریس مسینا برای توییتر ساخته شد و بعد تر در بسیاری از شبکه های اجتماعی رایج شد. مثل اینستاگرام فلیکر تلگرلن ، پینترست فیسبوک و …

مسینا البته گفته این ایده رو برای توییتر طراحی نکرده و برای کل اینترنت طراحی کرده تا همه مردم دنیا قادر باشن مطالب همدیگه رو در موضوعات خاص مطالعه کنند . همچنین گفته که قصد درامد افزایی از این ایده رو نداشته و هشتگ رو برای بهبود روابط انسانی جهان راه انداخته! جالب اینجاست که این ایده رو از کاربرد علامت پوند در زبان های برنامه نویسی الهام گرفت و زمانی که پیشنهادش رو در توییتر داد شرکت توییتر بیه شدت با این نظر مخالفت کرد!

البته باید دید اگه این میلیارد میلیاد ها به حسابش نمیرفت بازم بهبود روابط انسانی جهان رو میگفت یا میرفت و نهایتا راندنده اسنپ /تاکسی میشد و غر غر میکرد برای مردم!

مزایا

از خوبیای این پدیده اینه که لازم نیست یه مطلب رو هزار جا برای هر نفر توی دنیا بنویسین تا مطالعه کنه بلکه خیلی راحت با یه جستجوی ساده میشه هزاران نفر یه مطلب رو بدون ری پست؟ شدن اون مطالعه کنند.

هر ترکیبی که با hash  شروع شده باشه هشتگ هست و هر چقدر تعداد تکرار یک موضوع در توییتر بیشتر باشه، توییتر اون رو trend حساب میکنه و با عنوان موضوعات پرطرفدار در صفحه توییتر همه مردم به نمایش درمیاره . که معمولا به دو نوع جهانی و کشوری دسته بندی میشه و شما میتومنید ببینید موضوع او ل سرزبون های هر کشور در هفته چه چیزایی هستش.

 هشتگ ها مانند چراغ هایی هستند که از دور و در مه و تاریکی دنیایی از انبوه اطلاعات بدون دسته، دقیقا مثل نوری ، توجه شما رو به نقطه خاصی جلب میکنند و از آشفتگی و حیرونی دنبال اطلاعات مورد نظر بودن خارج میکنند .

مثلا شما تصویری از یه سفر به مشهر میذاری و دوستتون میاد زیرش مینویسه #مشهر و چندین نفر توریست که فاصیه شون تا سفر به کشورت فقط یه مشاهده مشهد و زیباییساشه راهی میشن.

از نکات جالب توجه اینه اگه قصد دارین توی یه رویداد سازمان یافته موضوعی رو جهت مشاهده جهانتیان ترند کنید، باید از هشتنگ واحدی استفاده کنین چون املای خیلی از واژه ها ممکنه متفاوت از هم باشه

سازمان ها و تاریخچه

سازمان ها روی هشتگ های محدودی که زمینه خدمات شون هستند تمرکز میکنند اما هستند شرکت ها و سازمان هایی که از هشتگ های زیادی استفاده میکنند تا میزان اهتمام خودشون به خیلی از موضوعات و مفاهیم رو نشون بدن//.

از سال ۲۰۱۰ مجموعه های تلویزیونی مختلف به هر طریقی که فرض کنید شعار یا اسم شرکت و خدکمات خودشون رو سعی میکردند در ذهن بینند بولد کنند و برای این چه چیزی بهتر از هشتگ ها!؟ زیر نویس ، بزرگ وسط صفحه . نیمیششی . پایان و اول تبلیغ و …

همچنین باب شد که مجریان برنامه ها یا  خبرنگایان در کنار هشتگ خود اسم کاربری خود رو برای تبلیع ذکر میکردند دذر متن برنامه ها

شرکت ها و سازمان ها برای ارتفا محصولات ،خدمات یا مبارزات انتخابانی استفاده کرده اند/

مثلاً، در ژانویهٔ ۲۰۱۰، McDonald هشتگ #McDStories را ایجاد کرد تا مشتریان بتوانند تجربیات مثبت خود را در مورد این رستوران‌های زنجیره‌ای به اشتراک بگذارند. فعالیت‌های بازاریابی تنها دو ساعت بعد از اینکه McDonald شکایت‌های متعددی را به جای تجربیات مثبت موردانتظار دریافت کرد، لغو شدند.[۱۵]

ظاهراً در اواخر ۲۰۱۲، زنی از انگلستان در اقدامی مبتکرانه کودک خود را «Hashtag» نامید، که البته انتقادات زیادی را از سوی مردم در پی داشت.[۱۸] آن‌ها صدا زدن کودک را به چنین نامی از سوی مادرش، بی‌رحمانه دانستند.

منتقدین از افزایش کارزارها در شبکه‌های اجتماعی و عدم حضور کاربران در “خیابان‌هاً به عنوان “انقلاب توییتری” یاد می‌کنند که یادآور واژه اسلاکتیویسم “Slacktivism” یا “تنبل‌گرایی” سال‌های دهه ۹۰ میلادی است. از سال ۲۰۱۳ روند کارزارهای اینترنتی رو به افزایش گذاشته است. منتقدین از فعالین آنلاین به‌خاطر عدم حضور در “خیابان” انتقاد می‌کنند. تحقیقات نشان می‌دهد یک “بازتوییت” ساده از یک موضوع اعتراضی باعث رضایت خاطر کاربران می‌شود. به همین خاطر منتقدین به طعنه نام “Fell Good Activism” بر فعالین آنلاین نهاده‌اند. اما فعالین آنلاین می‌گویند اگر حضور در خیابان به معنی اعتراض به نابسامانی‌ها است، فعالیت در شبکه‌های اجتماعی هم به معنی اطلاع‌رسانی است، و اطلاع‌رسانی‌ از نابسامانی‌ها در شبکه‌های اجتماعی از قابلیت “جهانی‌شدن” برخوردار است.[۱۹]

اطلاع‌رسانی فعالین آنلاین در شبکه اجتماعی توییتر را می‌توان به‌طور کلی به هشت دسته تقسیم کرد. ۱. اعتراض سیاسی، ۲. فمینیسم و مبارزه با آزار جنسی، ۳. نژادپرستی، ۴. انتقاد از مصرف‌گرایی و کالاها، ۵. خشونت پلیس، ۶. آدم‌ربایی، ۷. «حکومت اسلامی»، ۸. موارد اعتراضی گوناگون.[۱۹]

یک پاسخ ارسال نمایید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *